Abstract:
Menadžerski coaching predstavlja savremen i efikasan pristup upravljanju ljudskim resursima, koji prevazilazi tradicionalne metode nadzora i kontrole. Fokusiranjem na razvoj vještina, kompetencija i samosvijesti zaposlenih, coaching omogućava menadžerima da djeluju kao mentori i podrška, podstičući lični i profesionalni rast članova tima. Cilj istraživanja jeste da se potvrdi utjecaj menadžerskih coaching vještina na zadovoljstvo i performanse zaposlenih u Bosni i Hercegovini. Kvantitativna analiza kroz upitnik na uzorku od 100 zaposlenih omogućava bolje razumijevanje kako percipirani nivo coachinga od strane menadžera korelira s ključnim pokazateljima radnog uspjeha. Rezultati ovog istraživanja mogu doprinijeti razvoju praksi menadžerskog coachinga i potaknuti organizacije na investiranje u obuke koje razvijaju coaching kompetencije menadžera. Rezultati provedenih regresionih analiza ukazuju na to da postoji statistički značajan pozitivan uticaj percipiranih coaching vještina menadžera na zadovoljstvo zaposlenih, dok takav uticaj nije potvrđen kada je riječ o njihovim performansama. Prva hipoteza, koja pretpostavlja da veći nivo percipiranih coaching vještina kod menadžera vodi ka većem zadovoljstvu zaposlenih, što je potvrđeno analizom. Ovi rezultati su u skladu s prethodnim istraživanjima koja ističu važnost coaching pristupa za stvaranje podržavajuće radne atmosfere, izgradnju povjerenja i podsticanje psihološke sigurnosti zaposlenih. S druge strane, druga hipoteza, koja je pretpostavila pozitivan uticaj coaching vještina na radne performanse zaposlenih, nije potvrđena jer rezultati nisu pokazali statističku značajnost. Ovaj rezultat može ukazivati na to da efekti coachinga na performanse zahtijevaju duži vremenski period da bi postali vidljivi, te da su performanse podložne uticaju brojnih drugih organizacijskih faktora.
